Podstawy prawne

Odpowiedzialność za mienie powierzone pracownikowi

Art. 124. [Odpowiedzialność w pełnej wysokości]
§ 1. Pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się:

1) pieniądze, papiery wartościowe lub kosztowności,

2) narzędzia i instrumenty lub podobne przedmioty, a także środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze,

odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu.

§ 2. Pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się.

§ 3. Od odpowiedzialności określonej w § 1 i 2 pracownik może się uwolnić, jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia.

Art. 125. [Wspólna odpowiedzialność materialna] § 1. Na zasadach określonych w art. 124 pracownicy mogą przyjąć wspólną odpowiedzialność materialną za mienie powierzone im łącznie z obowiązkiem wyliczenia się. Podstawą łącznego powierzenia mienia jest umowa o współodpowiedzialności materialnej, zawarta na piśmie przez pracowników z pracodawcą.

§ 2. Pracownicy ponoszący wspólną odpowiedzialność materialną odpowiadają w częściach określonych w umowie. Jednakże w razie ustalenia, że szkoda w całości lub w części została spowodowana przez niektórych pracowników, za całość szkody lub za stosowną jej część odpowiadają tylko sprawcy szkody.

Art. 126. [Delegacja] § 1. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zakres i szczegółowe zasady stosowania przepisów art. 125 oraz tryb łącznego powierzania mienia.

§ 2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić warunki odpowiedzialności za szkodę w mieniu, o którym mowa w art. 124 § 2 i w art. 125:

1) w ograniczonej wysokości, ustalonej tym rozporządzeniem,Początek strony

2) na zasadach przewidzianych w art. 114-116 i 118.

Art. 127. [Stosowanie przepisów ustawy] Do odpowiedzialności określonej w art. 124-126 stosuje się odpowiednio przepisy art. 117, 121, 1211 i 122.

C.d. (druga strona Kodeksu Pracy) Przejście do drugiej strony Kodeksu Pracy


[1] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 października 2006 r. (Dz.U. Nr 198, poz. 1463) art. 8 jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

[2] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 czerwca 2003 r. (Dz.U. Nr 109, poz. 1037) art. 9 § 1 w zakresie, w jakim odnosi się do statutów, jest zgodny z art. 59 ust. 2 i art. 87 ust. 1 Konstytucji RP.

[3] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 kwietnia 2005 r. (Dz.U. Nr 68 poz. 610) art. 231 w zakresie, w jakim pomija współodpowiedzialność Skarbu Państwa za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy powstałe przed przekształceniem statio fisci Skarbu Państwa – zakładu opieki zdrowotnej w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji RP.

[4] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2005 r. (Dz.U. Nr 210, poz. 1758) art. 471 jest zgodny z art. 64 ust. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji RP.

[5] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 listopada 2007 r. (Dz.U. Nr 225, poz. 1672) art. 58 w związku z art. 300, rozumiany w ten sposób, że wyłącza dochodzenie innych, niż określone w art. 58, roszczeń odszkodowawczych, związanych z bezprawnym rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.

[6] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2005 r. (Dz.U. Nr 201, poz. 1678) art. 775 § 2 jest zgodny z art. 2, art. 24 i art. 32 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 36 Konstytucji RP.

[7] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2005 r. (Dz.U. Nr 201, poz. 1678) art. 775 § 3 jest zgodny z art. 2, art. 24 i art. 32 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 36 Konstytucji RP.

[8] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2005 r. (Dz.U. Nr 201, poz. 1678) art. 775 § 4 jest zgodny z art. 2, art. 24 i art. 32 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 36 Konstytucji RP.